افاده فرموده ، و با تأكيدى چنان بليغ حكم كرده‌اند كه : [ غرض گوينده از آوردن لفظ مزبور در ضمن شعر خود برف و تگرگ است لا غير ] . و اينكه مؤلّف خود ، در نفثة المصدور ، به فاصلهء دو جمله ، پس از دو بيت قفّال ، و در سيرة جلال الدّين ، پيش از اين دو بيت ، به فروباريدن برف تصريح كرده است ، بر اين دعوى گواهى راست تواند بود . در نفثة المصدور ، صفحهء 89 ، سطر 4 و 5 ، آمده است : « . . . سرما در إفناى مردم عزرائيل را سرمايه‌اى تمامست ، و برف در إهلاك آدمىزاد چنگيز ( ظ : چنگز ) خان را دستيارى شگرف . . . » . و در سيرة جلال الدّين ، صفحهء 64 ، سطر 5 - 7 ، چنين مىخوانيم : « . . . فنزل عليه بالعقبة ثلج طمت الأباطح و الأعلام ، و غطت الخراكى و الخيام ، و دام ثلاثة ايّام بلياليها ، فكان الحال كما وصفه الشّاشىّ القفّال : نثر السّحاب . . . » . گزيدهء مراجع I آنندراج - تأليف محمد پادشاه ، متخلص به شاد ، در سه مجلد ، مطبع نولكشور ، لكهنو 1889 - 1892 م . اساس البلاغة - تأليف جار اللّه ابى القاسم محمود بن عمر الزمخشرى ، قاهره 1341 ه . ق ، 1922 م ، در دو جزء . الانصاف فى مسائل الخلاف بين النحويين البصريين و الكوفيين - لكمال الدين ابى البركات عبد الرحمن بن محمد بن أبى سعيد الانبارى ، ليدن 1913 م . انيس الجلساء فى ديوان الخنساء - بيروت 1888 م . اوضح المسالك الى الفية ابن مالك - تأليف جمال الدين ابى محمد عبد اللّه بن يوسف بن هشام الانصارى ، مصر 1316 ه . ق .